Twee verjaardagen, een bevalling en 5 traktaties in 1 week

Twee verjaardagen, een bevalling en 5 traktaties in 1 week..
Afgelopen week was zo’n week waarvan ik achteraf dacht: hoe hebben we dit eigenlijk voor elkaar gebokst?

Ik was 41 weken zwanger. Op vrijdag vierde Elody haar verjaardag. Op zondag werd onze dochter Brianna geboren. En de zaterdag daarop was Aiden jarig.

Ondertussen ging het gewone leven ook gewoon door. Elody was ziek. Caitlynn was ziek. Elody begon bij de peuters. Er was een sportdag. Zwemlessen moesten doorgaan. De was bleef zich opstapelen zoals was dat altijd doet.

Toch voelde die week niet zo stressvol als je misschien zou verwachten.

Niet omdat alles perfect verliep en ook niet omdat ik alles onder controle had. Maar wel omdat ik veel dingen al had voorbereid voordat de drukte begon.

Toen ik zwanger was, wist ik natuurlijk niet precies wanneer de baby zou komen. Maar ik wist wel dat juni een drukke maand zou worden. Met verjaardagen, schoolactiviteiten, zwemlessen en een bevalling op komst leek het me verstandig om alvast te regelen wat ik wél kon regelen.

Zo hadden we de grote verjaardagsfeesten van Marcos, Caitlynn, Elody en Aiden al in mei gevierd. Normaal gesproken vieren we die rond 20 juni, maar het leek me geen fijn idee om een groot feest te organiseren met een pasgeboren baby van misschien een paar dagen oud. Achteraf ben ik ontzettend blij dat we die keuze hebben gemaakt.

De verjaardagen zelf vieren we altijd op de dag met ons gezin, oma en als het lukt ook oma die 220 km verderop woont. Juist die kleinere momenten zijn vaak het meest waardevol en we willen de oma’s daar zoveel mogelijk bij betrekken.

Ook had ik ruim van tevoren aan Caitlynn en Aiden gevraagd welke taart ze wilden hebben. Voor Elody koos ik zelf een mooie fototaart. De cadeautjes waren al besteld en voor zowel de grote feesten als de verjaardagen had ik boodschappenlijstjes klaarliggen. Zelfs alle bedankt cadeautjes voor de meesters en juffen lagen al klaar.

Misschien niet heel spannend, maar het scheelde ontzettend veel denkwerk op momenten waarop mijn hoofd met heel andere dingen bezig was en ook bezig wilde zijn.

Eén van mijn favoriete onderdelen van verjaardagen zijn de traktaties. Ik denk omdat ik daar zulke mooie herinneringen aan heb uit mijn eigen jeugd. Samen met mijn moeder originele traktaties maken. Nu ik zelf moeder ben, vermoed ik overigens dat zij daar aanzienlijk meer werk aan had dan ik toen besefte.

Voor Elody, die net naar de peuters ging, besloot ik mezelf wat ruimte te geven. Haar traktatie bestelde ik bij JMD Creaties. Soms is iets uitbesteden geen luxe maar gewoon een slimme keuze.

Voor Aiden had ik een heel plan bedacht. Een piraten schatzoekzakje met een kleurplaat, kleurtjes en een grillbakje gevuld met marshmallows, chocolade en koekjes voor s’mores. Alleen bleek het schatzoekzakje bij aankomst een stuk kleiner dan verwacht. Uiteindelijk werd het grillbakje met de s’mores-inhoud de hoofdtraktatie en ging het schatzoekzakje daarin, samen met een piratentattoo met zijn naam erop. Ik hoorde dat mensen de traktatie erg leuk hadden gevonden dus het doel was bereikt. Aiden trakteerde ook op zwemles (geen smores bakje ivm het smelten van de chocolade) met het schatzakje gevuld met snoep en bij scouting; het smores bakje en de geboorte traktatie van Brianna.

Caitlynn koos voor een echte prinsessentraktatie. Een prinsessenjurkje, een tattoo, een foto van zichzelf op een stokje en snoepjes in het zakje. Zij trakteert op school én op zwemles. Helaas viel het prinsessenjurkje qua formaat een beetje tegen maar de tattoo van Caitlynn als prinses en als piraat werd gewaardeerd. Bovendien neemt ze afscheid van haar huidige zwemgroep omdat ze doorgaat naar ABC-zwemmen, wat natuurlijk ook een klein feestje waard is.

Op de verjaardagen mogen de kinderen altijd kiezen wat we eten. Elody koos pannenkoeken. Aiden wilde doe-het-zelf-wraps. Het zijn van die kleine tradities waarvan ik hoop dat ze zich die later nog herinneren.

Ondertussen ging het gewone leven gewoon verder. De was draaide door. Er moest opgevouwen worden. Er moest gegeten worden.

Wel had ik deze week het geluk dat mijn man en onze kraamverzorgster ontzettend veel uit handen namen. Ik heb wat geholpen met was opvouwen en één keer gekookt, maar verder werd er goed voor mij gezorgd.

Een van de momenten waarop ik het meest blij was met alle voorbereidingen was eigenlijk midden in de nacht, de eerste nacht van Brianna. Brianna lag te slapen en ik kon zelf niet slapen want ik werd telkens wakker in het ziekenhuis. Het was zondag op maandagnacht. In plaats van me zorgen te maken over wat er allemaal nog geregeld moest worden, opende ik de Albert Heijn-app. Het boodschappenlijstje stond grotendeels al klaar. Ik hoefde alleen nog wat laatste dingen toe te voegen en de bestelling te plaatsen. Dinsdag werd alles bezorgd.

Dat klinkt misschien als iets kleins, maar juist die kleine voorbereidingen maakten het verschil. Nu hoeven Marcos en ik nog maar 3 keer een geboortetraktatie te maken. Dat hebben we dit keer simpel gehouden met een stoepkrijt en een geboortekoekje.

Want uiteindelijk gaat voorbereiding voor mij niet over perfect georganiseerd zijn. Het gaat er niet om dat elk vakje op een lijstje afgevinkt is.

Het gaat erom dat er ruimte ontstaat voor de dingen die je niet kunt plannen. Voor een ziek kind dat extra knuffels nodig heeft of voor een peuter die aan iets nieuws begint. Voor een bevalling en herstel en voor de eerste dagen met een nieuwe baby.

En doordat zoveel praktische zaken al geregeld waren, hoefde ik minder laat op te blijven, had ik minder stress en kon ik mijn aandacht geven aan de mensen die die aandacht echt nodig hadden.

En als ik terugkijk op afgelopen week, dan is de ontspannen tijd van het gezin met een nieuw zusje een enorm groot cadeau die we aan onszelf hebben gegeven.